poniedziałek, 18 lipca 2022

109. Manavik Land


Manavik Land

Maghild to tajemnicza kraina, pełna niebezpieczeństw, przygód oraz magii. W samym jej sercu, tam, gdzie nieopodal szumi morze a z ziemi wyrastają potężne górskie szczyty, znajduje się stary budynek, który niegdyś, w czasach niewyobrażalnie dalekich, służył potężnym władcom jako niezwyciężony zamek. To właśnie tam, różne stworzenia i wszystkie rasy mogą znaleźć swoje miejsce i nauczyć się panować nad sobą i swoimi wrodzonymi umiejętnościami.

Nie można jednak zapominać, że nie tylko szkoła, a cała kraina przepełniona jest magią i ten, kto nie uczy się w Akademii, wciąż narażony jest na wspaniałe przygody...


Kategoria: grupowe
Stan: trwające

poniedziałek, 11 lipca 2022

Nowe Posty 132

Jak tam się, kochani, trzymacie? Okres wakacyjny pełną parą, ale i tym razem znajdzie się kilka nowości. :D

~*~

 

Rozdział 6

— Zastanawiam się, dlaczego odszedłeś ze swojej wioski?
— Wy konoszańskie dzieci nie macie pojęcia o świecie i jego brutalności — zaczął, wyrzucając niedopałek na dół.
— Kiedyś już to gdzieś słyszałam — odpowiedziała i spojrzała w dal. Wspomnienia mostu w Kraju Fal wracały i Sakura poczuła dziwne uczucie nostalgii.

Autor: K.


Rozdział 7

— W górach prowadzi się wypas owiec — Yamnaka mówiła wciąż do telefonu. — Kto z was nie lubi owiec? Są takie słodziutkie.
— Już to widzę, jak Ino próbuje przekonać Itachiego, aby jedna mogła z nami zamieszkać — zaśmiał się Naruto.
— Lepiej nie mów tego głośno, bo jeszcze wpadnie na taki pomysł — odpowiedziała mu Hinata.

Rozdział 8

W oddali zauważyła jarzący się płomień i stalowe konstrukcje areny sportowej. Rozszerzyła oczy i pobiegła w tamtym kierunku. Ktoś musiał podpalić stadion.

Autor: K.


Rozdział 28

Zawahała się. W dłoni wciąż ściskając pamiętnik matki, spojrzała najpierw na zaciskającego palce wokół jej nadgarstka wampira, a dopiero później na Liama.
– Musimy pogadać – wykrztusiła, niczym echo powtarzając słowa Marco. –  Musimy…
– Tak, już to słyszałem. Przejdziecie do rzeczy, czy będziemy tkwić w przejściu aż świt nas zastanie?

Autor: Nessa